สวัสดี คุณผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน บัดนี้ เข้าสู่ปี 2010
หลายคนอาจจะกำลังคิดว่า ผมมีอายุอยู่ถึงปีพ.ศ.นี้เลยเหรอ ??  ผมยังไม่ตายครับ ยังอยู่ดีครับ แต่หัวใจผมตายด้านไปนานแล้วครับ (เน่าาเฟะ)
ปีนี้ ผมกำลังพยายามจะใช้ความโง่ของตัวเองที่มีทั้งหมด ให้เข้ามหาลัยให้ได้ ณ เวลานี้ ที่ผมกำลัง อัพสเปซที่ดองมานานมาก ก็มีเพื่อนมากมายติดไปแล้ว
แต่ปีนี้โรงเรียนของเรานั้น ติดน้อยกว่าปีก่อนๆในเวลาเดียวกัน ถ้าให้เทียบนะครับ ...จนเป็นสาเหตุให้มีอาจารย์หลายๆท่าน ออกมาว่านักเรียน ในที่สาธารณะ (หมายถึงกลางแจ้งนะครับ)
(และในที่ประชุม และห้องเรียน) ซึ่งนักเรียนก็แอบด่า แอบนินทากันไป  ผมเชื่อครับว่ามันเป็นเรื่องที่ทุกคน ต้องเผชิญครับ จุดๆนี้ มันเป็นเรื่องยากจริงๆสำหรับคนขี้เกียจแบบผม

ปีใหม่นี้ตั้งใจอะไรบ้าง
 - ตั้งใจดูผู้หญิงมากขึ้นครับ รู้สึกได้ว่าตัวเองหื่นขึ้น มองจ้อง เข้าไป ห้าา แต่กับพวกแรงๆที่ชอบใส่โชว์เท่านั้นแหละครับ ผู้หญิงดีเราก็มองด้วยสายตาอีกแบบ ด้วยความปลื้มว่า เขาเกิดมาได้ยังไง สวยเว่ออ น่ารักเว่ออ อะไรแบบนั้นนะครับ
-เข้ามหาลัยให้ได้ สักที่เถอะครับ ก่อนแอดใหญ่ ผมรู้สึกตัวมีขนขึ้นทุกวัน(ขี้เกียจนะครับ ตัวเลยเป็นขน ฮ่าา) ไม่อยากทุกข์
-ที่เหลือก็ต้องรอพ่อหาเงินได้อย่างเดียวละครับ เพื่อนๆสนิทๆคงจะรู้ว่าฐานะบ้านผมคือ "ล้มละลายนะครับ " คนไม่สนิทก็จงรู้ไว้นะครับ ว่าบ้านผมนะ "เช่า" อยู่เอานะครับ ผมไม่ได้สบายเหมือนที่คุณคิดหรอกนะครับ 

-ขอให้ปี2010นี้เป็นปีที่ ครอบครัวผม ได้มีเงินใช้ได้ลุกขึ้นยืนหลังจากล้มในตอนฟองสบู่แตกสักที ขอให้เป็นปีที่ มันเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ให้ผมให้น้องให้แม่ได้มีความสุข ให้ยายอยู่กับพวกเราไปนานๆ ให้พ่อ ได้สบายกว่าเดิม ให้ฝันของผมเป็นจริง มันคงไม่ใช่การขอที่ไม่มีสาระใช่มั้ยครับ


กล่าวถึงโรงเรียนขอนแก่น*******
-ครับ มันคือเรื่องๆหนึ่งที่ผมอยากจะพูดครับ ในโรงเรียน ผมได้เข้าไปสัมผัสแบบผ่านๆ แบบขี้เกียจ ในเรื่องของการเป็นกรรมการนักเรียน ที่มัน ... แปลกๆไม่เหมือนโรงเรียนอื่นเลย
โรงเรียนนี้ กรรมการนักเรียน มีครูที่ปรึกษาดีมากครับ ดีที่สุดในโลกเลยครับ เป็นครูสอนพระพุทธฯที่เน้นแต่หลักการในการเขียนโครงการ จนโครงการไม่เดิน ไม่เกิดเลยครับ
จนครูคนอื่นๆถามว่าถรรมการนักเรียนปีนี้ทำไมแย่แบบนี้ ไม่ทำอะไรเลย แย่ที่สุดตั้งแต่มีขึ้นมา 112ปี .... พวกผม ไม่สิ ผม คนเดียวนี้แหละ อยากบอกว่า ถ้าโรงเรียนไม่มีผู้บริหารที่***แบบนี้ โก*กินแบบนี้ น่าเบื่อ เป็นบ้านนอก จะกล่าวอะไรสอนนักเรียนก็ยังพูดผิดพูดถูก มันเหมือนเป็นโรงเรียนตามบ้านนอกนะครับ ที่ผู้บริหารยังหน้าตาเหมือนนักการภารโรง แต่งตัวไม่น่านับถือ ทำงานไม่ได้เรื่อง เวลาสอนนักเรียนก็สอนแบบ ไม่ทันนักเรียนเอาสะเลย แต่ทุกคนก็อยากจะให้มันกลับมาเป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดในจังหวัดขอนแก่น ทุกคนต่างพูดแบบนี้
....มันน่าเบื่อมากนะครับที่ต้องมานั่งพูดถึงเรื่องของโรงเรียนตัวเองที่ไม่มีอะไรสู้โรงเรียนรอบข้างได้เลย นักเรียนได้ดีเพราะตัวนักเรียนเอง ตัวอย่างเห็นได้ชัดเลยคือ วงดนตรีวงหนึ่งในค่ายสมอลรูม ผมนับถือพี่ๆมาก ที่พี่ไปถึงจุดนั้นได้ และทุกคนกล้าบอกได้เลยว่า โรงเรียนไม่เคยให้อะไรกับพวกเขาเลย มันยากมากที่เขาจะได้ซ้อมดนตรีในโรงเรียน ได้จัดกิจกรรมในโรงเรียน

ทุกวันนี้โรงเรียนมีแต่เด็กเหมือนโรงเรียนวัด**** โรงเรียนแห่งหนึ่งแถวสนามกีฬากลางนะครับ ชื่อก็ วัดนะครับ เอ่อ มันมีแต่ไทยบ้าน ลูกแม่ค้า ตัวดำๆ ขับมอไซค์แว๊นๆ ทำตัวสถุน ผู้หญิงก็เปนแบบว่า จะขายเช้าขายเย็นอะไรเลยทำนองนั้น หาดีไม่ค่อยได้ ตอนนั้นขอนแก่นวิท แทบจะเปนแบบนั้นแล้วแหละครับ มันเป็นขนาดนั้นจริงๆครับ

ใจหนึ่งสงสารนะครับ ที่"โรงเรียน" ต้องมาเป็นแบบนี้ เพราะตัวบุคลากรในโรงเรียนทำให้มันเป็นแบบนี้เอง ชื่อเสียงที่ดังก็มีแต่ชื่อเสียๆ ตั้งแต่ โรงเรียนที่มีการโกงกินที่เลืองลือไปทั่วประเทศ
โรงเรียนที่มีเด็ก***กันในห้องน้ำแล้ว ติดฟัน อะไรนั้น ผมควรจะดีใจมั้ยครับที่จะได้จบจากโรงเรียนแห่งนี้  เจ้าที่เจ้าทางที่เฝ้าโรงเรียนแห่งนี้มาเนิ่นนาน ช่วยขับไล่สิ่งชั่วร้าย สิ่งที่ถ่วงความเจริญที่ดีงาม สิ่งที่ทำให้โรงเรียนถอยหลัง ช่วยขับไล่มันออกไปด้วยครับ กราบ กราบ กราบ .....  

-*- อะไรดี ไม่อยากสวดเรื่องเดิม น่าเบื่อนะ แต่เราก็อยากจะมีเขาให้ได้อีกครั้งในอนาคต -*- แต่เราจะทำยังไงมันก็ไม่มีทาง -*-
เห้อ -*-  -*- -*-

           ว่างๆแบบนี้ เราเขียนไรดี -*- ถ้าเปนผู้หญิง ก็คงนั่งเขียนไดอารี่ -*-เล่นเอม คุยกับเพื่อน / แฟน
เปนผุ้ชายก็คงเล่นเกมส์ ม่อผู้สาว -*- ไม่ก็อ่านหนังสือ อันนี้ทั้ง ญ และ ชาย

แล้วกุละ -*-
.........................

..........................
นั่งหายใจทิ้งงั้นเหรอ ?
ก็ถูกนะ แต่มันไร้ประโยชน์เกินไป
แต่จะให้ทำยังไง ก็มันไม่มีไรทำ
บ้านก็จน เอ๋อ นะ -*-
สงกานปีนี้ก้อดเล่นกับเพื่อน ก็คงได้แค่เซง
หลายๆคนไมได้เล่นมาตั้งแต่เกิด
เช่นโบว์ ก๊ากๆ แต่จะให้ทำไงครอบครัวแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน
แต่เอ้ย เราเร่นมาทุกปี แล้วอดสักปีได้ไหมละ ได้ครับ-*-
ทะเลาะกันในตัวเอง เหมือนแยกเราออกเปนสองร่าง?? แล้วคุยกัน ดีหรือชั่ว?
ไม่สิ บางทีไม่เปนสอง มันเปนสิบๆ เหมือนว่าเอาความคิดหลายๆอันมาต่อสู้กัน
มองเห็นภาพ ซิมมูเล็ทบนสมองสองก้อนมะ?
เออแบบนั้นแหละ
อยากให้พูดถึงเรื่องอะไร เราก็กลายเปนคนรู้มากเกินไป ไม่สิ รู้น้อยแต่มันหลายเรื่อง?
แล้วมันดีไหม? ไอ้ดีก็คงดี แต่หลายคนก็จะว่า มากไป .... ก็ช่างมึงสิ มึงไม่รู้มึงอย่าพูด-*-
แล้วใครถูกใครผิดเนี่ย ไม่มี ในโลกนี้ไม่มีตามความเปนจริง ถูกกับผิด มีแค่ในคำถามให้นักเรียนตอบ
แบบเนี่ย นักเรียนมีความคิดเห็นว่าบลาๆๆๆ***** เปนสิ่งที่ถูกหรือผิด ในข้างต้นคำถามมันถามว่า นักเรียนมีความคิด
แปลว่าคุณครูถามความคิดเห็นนักเรียนใช่ปะ แต่คำตอบบอกว่า นักเรียนตอบผิด แล้วถามทำไมครับ -*-
ถามทำไม
ในโลกนี้มันยังมีอะไร ผิดๆกันอยู่ ไม่ใช่ผิดนะ แต่แบบ ขัดกัน -*-
ไอ้เหี้ย มึงเปนผู้ชายคิดเล็กคิดน้อย บ้าป่าว เอ๊ะ 
ปล่อยช้านไปเหอะ -*-  

อยากรู้จัง การมานั่อัพบล้อกแบบไร้ประโยชน  แค่เอาไว้ระบายอารมแบบนี้ มันเปลืองทรัพยากรธรรมาชาติไหม ?

ไมโครซอฟ -*- แอ๊บแบ๊ว เอ้ย แอ็บเปิ้ล -*-
จะให้คิดไรดีเนี่ย กลายเปนคนไร้สาระไปแล้วเวอๆๆ -*-

ตอนนี้ตัวเองก็อยู่สุพรรณ มาเดือนหนึ่งแล้ว
มาทำอะไรตั้งนาน หลายคนก็คงรู้ว่าผมมาทำไม
ผมมาทำงานเปนพี่เลี้ยงค่าย ซึ่งมันก็ไม่ได้อยู่นานขนาดนี้หรอก
งานนะจบไป10วันแล้ว แต่รอพ่อทำงานเหมือนกัน

การทำงานกับพี่ๆ เพื่อนๆ cubiccreative ครั้งนี้ ทำให้ผม เปลี่ยนตัวเองในบางเรื่องที่ผมคิดไม่ออกที่จะลืม
ใช่เรื่องนั้นแหละ มันคงจะยากว่าทำไมผมถึงลืมเขาคนนั้นได้แล้ว มันไมได้ลืมหรอก แต่เหมือนกับ ลบความตั้งใจออกไปงั้นแหละมั่ง

มันก็ดี ผมจะได้ทำอย่างอื่นตามที่เขาคนนั้นดูถูกไว้ อย่างน้อยๆ ผมจะแสดงให้เห็นว่า การนั่งเรียนในห้องแล้วออกมาสอบเพื่อเก็บรางวัล
มันเปนทางที่ผิด แต่มันก็ทางของเขา แต่ยังไงทำไปเขาก็ไม่ได้สนใจ ก็ผมไม่ได้ทำให้เขาสนใจสะหน่อย เขาไม่ได้สนใจผมแล้ว
แล้วผมก็ไม่ได้สนใจเขาแล้วเหมือนกัน

แต่มันจะได้รู้ๆกันไป ในบางเรื่อง ในความจริงที่เป็นไปได้

ตอนนี้อยากกลับไปที่ขอนแก่น เล่นสงกานเหมือนทุกๆปีที่ผ่านมากับเพื่อนๆที่ไม่เคยทิ้งกันสักที?

-*- .......................................-*-
พูดไรต่อดี ทุกๆทีที่เข้ามาในนี้ก็จะพูดแต่เรื่องใครบางคนที่จากไป
ไม่อยากจะพูดอีกแล้ว มันน่าเบื่อ เขาไม่ได้ดีเลิศ อะไร เพียงแค่เค้าดีกับผมมากๆตอนที่เค้ารักผม?
อ่อ ก่อนลงมาอัพ นอนดูหนังเรื่องหนึ่ง ชื่อภาษาไทยว่า เชื่อมรักทางอินเตอร์เน็ต ชื่อภาษาอังกิด you've got mail มั่ง
น่ารักดี และเปนหนังรักอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้ผมคิดอะไรบางอย่างได้มากกว่าเดิม...
ก๊ากๆ



ไปก่อน -*-

เห้อ สิ่งที่กัวที่สุดคือ กลับจากสุพันเมื่อไหร่ ถ้าชั้นเจอเทอ กับเขา? ชั้นจะทำยังไง อย่าคิดนะว่าเวลายิ่งนาน สถานที่ยิ่งไกล จะทำให้ฉันลืมอะไรได้
แล้วที่เธอเคยบอกว่า อยู่แค่ม.4 จะรีบมีทำไมความรัก แล้วสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ทุกวันเขาเรียกอะไรกัน !
ฉันคิดอย่างเดียว อยากจะขอโทษเทอ อยากจะคืนดีกับเธอ อย่างที่ฉันเคยพูดกับเทอไว้ทุกอย่าง เทออาจจะไม่แคร์อะไร เลยสักนิด แต่ที่ฉันทำไป ทุกๆอย่าง มันมีเหตุผล แต่เหตุผลของทุกอย่าง
ก็คือ แกนะแหละ.......
ใช่หลังจากเลิกกับแก เค้าตามไปพูดไปตอแยจากแย่ยิ่งแย่ แกมีแฟนใหม่เค้าก็ยังไม่เลิกรา เค้าจะต้องพิสูจน์ให้แกดูอีกนานแค่ไหน??
ถึงปากพูดยังไงก็อย่าสนใจ อยากให้นึกถึงเวลที่แกชอบ ที่เคยอยู่ด้วยกัน เค้าอาจจะขออะไรไม่ได้หรอก แม้กระทั่ง จะให้แกเก็บของที่เค้าเคยให้ เพราะมันก็เปนของแก เค้าทำไม่ดีกับแกไว้เยอะ จนเค้าไม่คิดที่จะชอบใครเพื่ออะไร? เค้าจะต้องชดใช้ให้แก มากกว่าท่เค้าเอาของแกมา มันมากไป แล้วถึงวันนั้นแกไม่ชอบเค้าจริงๆก็ไม่เปนไร แต่เมื่อไหร่ที่เจ็บจากอะไร มา ไม่มีใครให้ปลอบใจ เค้าอาจจะอ่อนแอ เค้าอาจจะเปนพวกบ้าๆบอ ๆ แต่ถ้าช่วยได้เค้าก็อยากให้แกติดต่อมาก็ได้ เค้าไม่ขออะไรแล้วจริงๆ เค้าจะต้องทำให้แกรู้ด้วยตัวเค้าเองว่า เค้าไม่ได้รักแก แค่คำพูด
เค้าไม่ได้รักแกแล้วจะต้องแสดงออกด้วยท่าทาง เค้าไม่สนหรอกว่าใครจะว่ายังไง เบื่อเหมือนกัน ที่ต้องมานั่งทนแบบนี้ แต่ในเมื่อลองถามตัวเองแล้วว่า มีเหตุผลอะไรที่เค้าจะหยุดชอบแก หรือจะไม่ชอบแก หรือจะไม่รักแก หรืออะไรก็ตาม มันไม่มีเหตุผลเลย ที่ผ่านมาเค้าทำให้แกมองเค้าไม่ดีมากๆ ตอนนี้ถ้าจะให้แก้ได้ก็คงยาก แค่โทรไปแกรับ แล้วแกก็ยังปล่อยให้เค้าพูดคนเดียว
เค้าไม่โทษแกหรอก แต่เค้าจะทำให้ฝันของแก ฝันเด็กๆของแกเปนจริงให้ได้ มีน ...เค้าไม่สนว่าแกจะถูกคนอื่นมองว่าบ้าผู้ชาย ไม่ดียังไงก็ตาม เค้ารู้แกไม่ได้มีความตั้งใจจะทำแบบนั้นเลย เค้ารู้ว่าแกเปนยังไง แต่ก็พูดอะไรไม่ได้หรอก แกไม่ใช่เค้า เค้าไม่ใช่แก ................ อ่อ ถ้าพี่มีนเข้ามาอ่านก็คงมีคนเดียว ? พี่แจ้นะสิ? ปล่อยผมไปเหอะพี่ เราอย่ารู้จักและยุ่งกันเลย ถ้าเปนพี่ที่เข้ามาอ่าน ผมไม่อยากจะข้องเกี่ยวไรกับพี่ ผมพยายามไม่พูดถึงพี่ ไม่ใช่รังเกียจ ..........เข้าใจด้วย ส่วนมีน ชาตินี้แกก็คงไม่ได้เข้ามาอ่านหรอก เพราะ ไม่ได้คิดถึงเลย? เค้าไม่ได้มีตัวตนอยู่มานานแล้ว ใกล้สงกานแล้วนะ ถ้าเปนไปได้ ยังไงก็อยากขอโทษ ที่สงกานปีที่ผ่านมา เค้าไม่ได้เรื่องไรเลย แต่คำขอโทษของเค้ามันก็เหมือนลม ที่พัดใส่แก แกรู้ว่าเค้าขอโทษ แต่แกไม่เคยรับคำเหล่านั้นสักที  .................จำได้ไหม ที่เคยถามว่าถ้าเลิกกันไปเค้าอยู่ได้ไหม แล้วที่เค้าตอบ มันก็เปนอย่างนั้นจริงๆ.........ขอบคุณที่ เคย รักกัน

ที่เราจะเข้าไปคุยกับเขาทักกับเขา มันไม่มใช่ความต้องการของเขา แค่ทุกวันนี้เขาก็อยู่ได้ แล้วเรื่องอะไรจะต้องไปวุ่นวายกับชีวิตเขา?

ไม่เปนไรหรอก

ในเมื่อไม่มีคนเข้ามาอ่าน จะได้ไว้ระบายๆๆ คักๆ

หนังดูข่าวตอนนี้แหละ โอยพระใช้hi5ล่อลวงสาวม.3-*- เด็กเองมั่งที่โง่-*-
ก็ช่างเหอะ ทางใครทางมัน ความคิดใครความคิดมัน ไปปรับเปลี่ยนใครไม่ได้

เพราะฉะนั้น
สิ่งที่ฉันยังคงคิด และยังเห็นเปนภาพลวงตาเสมอมา คือ
ทำไมฉันต้องคิดถึงเทอเหมือนเดิม ทั้งๆที่
เทอเกลียดกัน เทอมีแฟนใหม่แล้ว เทอไม่ชอบชั้นสักอย่าง เทอไม่เคยให้โอกาส เทอบลาๆๆๆ
แล้วทำไมฉันยังไม่ไปไหนสักที ฉันไปทำเวรทำกรรมไรไว้ อยากจะคิดว่าเทอไม่ดี แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่
ฉันก็ยังมองว่าเทอดี แม้ว่าใครหลายคนจะบอกว่าเทอบ้าผู้ชายต่างๆนาๆ ฉันไม่รู้ฉันจะเลือกทางไหน มันสับสนวกวน
จะเกลียดเทอ เพ่ออะไร? แต่จะรักเทอต่อไปให้มันได้อะไร แล้วฉันจะโกหกตัวเองว่าไม่ชอบเทอ ได้ต่อไปเพื่ออะไร?
ทั้งๆที่รู้ว่าเทอไม่ชอบ กันแล้ว เทอพยายามไล่ออกมาจากชีวิตเทอ ทั้งๆที่เราก็เห็นข้อเสีย ของเทอแต่เราก็ยังไม่นั่งยอมรับ
เพื่ออะไร? เขาไม่ได้ชอบเราแล้ว แล้วไม่รู้จักเลิกนึกถึง ก็ยังเหมือนกับพอใจ ไม่ไปไหน บ้าหรือเปล่า ทำไงได้ ไม่เคยลืม
ไม่อยากจะโกหกใคร แต่ก็ไม่อยากจะให้เทอ....จะว่าไงละ เค้าเลือกอะไรไม่ได้เลยเหรอ?สักอย่าง พยายามเท่าไรก็เหมือนยิ่งยืนอยู่ที่เดิมได้นานขึ้นๆๆ
ไม่รู้จักเบื่อ บ้าไปแล้วแน่เลย เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
 หลายครั้ง แอบเข้าไปดูไฮไฟว์แก ทั้งๆที่พยายามไม่แอดเปนเพื่อน เข้าไปดูสเปซทุกอัน เข้าไปดูไดอารี่ทุกอัน แต่เพื่ออะไร
มันไร้ประโยชน์ แต่เค้าก็ยังทำเหรอ เค้าพูดกับแกนะแหละ เค้าก็เบื่อตัวเอง แต่มันทำอะไรไม่ได้จริงๆ แกก็คงไม่คิดว่าเค้าจะรังจะดื้ออยู่แบบนี้เค้าเองก็อยากอออกไปจากความคิดแบบนี้

จริงๆแล้ว อาการที่เค้าพูดไม่ดีกับแก ทำท่าทางที่ไม่พอใจเวลาแกอยู่ใกล้ๆ เพราะเค้าอยากจะลืม แต่มันผิด ที่ทำแบบนั้น ผิดมากๆ เค้าไม่โกหกตัวเองดีกวา หรือยังไงดี




แล้วแกจะเข้ามาอ่านไหมละมีน?? แค่เพื่อนเค้าสักคนยังไม่มีเลย คงจะมีวันที่แกเข้ามาอ่านแล้วจะเข้าใจ เพราะยังไงๆ แกก็มีแฟนแล้ว แล้วจำเปนอะไรที่แกจะมาแคร์ เพื่อนเก่า?แฟนเก่า? แกละ
เมื่อไหร่ที่ครบวันที่25กุมภาครั้งสุดท้ายที่เราจะอยู่ขอนแก่นวิทย ไม่สิ ไร้ประโยชน์ ไม่เอา อะไรที่เค้าจะทำให้แกมันไร้ประโยชน์มันไร้สาระมานานแล้ว เค้ามันโง่เอง และก็ยังโง่ที่มานั่งด่าตัวเอง นี่แหละ ทั้งทั้งที่รู้ว่ามันก็สายเกินไป














































25 กุมภา แต่เลิกวันไหน??ไม่รู้ เพราะไม่เคยใส่ใจ สมควรแล้วเต้ ที่แก โดนเขาเกลียด
ตอนคบกันอยู่ทำอะไรได้ดีมั่ง เคยคิดจะทำอะไรที่อยากทำจริงๆไหม
เคยจะบอกเขาไหมว่าอยากให้เขาเข้าใจเรามากกว่าที่เราเคยทำ
อีกมากมายที่เค้าไม่เคยบอกแกแล้วยังเสอ*เก็บมันไว้ อยากให้แกได้เข้ามาอ่าน ยัยตัวร้าย!

สเปซนี้ร้าง และไร้คนที่จะเข้ามาอ่าน?

 คุณเคย นั่งอยู่เฉยๆ แล้ว พยายามนึกถึงใครบางคน ที่เราเฝ้ารอ ว่าจะได้เห็นเขาเปนยังไงในวันพรุ่งนี้ เราจะคุยกับเขายังไง เราจะทำอะไรดีๆให้เขาบ้าง ?
มันเปนสิ่งที่ทำให้ชีวิตระรื่นชื่นสดใสดีอยู่เหมือนกัน
    แต่บางที เมื่อความสุขเหล่านั้นมันเปนอดีต บางคนก็เกลียด ในคนเหล่านั้น ลืมในคนเหล่านั้น ส่วนตัวผมนะเหรอ เขายังเหมือนว่าอยุ่ใกล้ๆผมทุกวัน
    แต่ทุกอย่างมันก็เรียกว่าคิดไปเองตลอดเวลา ตอนนี้เราหัวเดียว ? คนเดียว
ตอนนี้ผมคิดได้เพียงว่าสิ่งที่ดี ที่เราเคยมี มันเปนความโง่ของเราเองที่ไม่มองถึงอนาคต ว่าจะเปนยังไง ทุกวันนี้ที่ทำเมือนเกลียดเขายังไง ที่จริงแล้วก็ยังพยายามจะเข้าไปคุยและหวังดี แต่ในเมื่อเขามีเพื่อน มีคนที่เขารักอยู่แล้ว ผมก็ ไม่ควรเข้าไปยุ่ง จริงมะ?
   มันก็วนๆเวียนๆแบบนี้แหละ ไม่รู้สิน่ะ คนอื่นเขาเปนยังไงผมไม่รู้หรอก
เพราะนั้นก็ตัวใครตัวมัน?
   แล้วถ้าให้ผมลองเล่งใครสักคนใหม่ละ? ไอ้มีมันก็มีน่ะ แต่มันก็เหมือนกับ
สูงไปอีกแล้ว ชีวิตกุเกิดมาเพื่อสิ่งเหล่านี้เหรอ? ช่างเหอะ ไม่รู้สิ แต่ไอ้เรื่อง"ม"
ผมว่าผมก็ลืมได้แล้วนะ แต่จริงๆแล้วมันไม่ได้หายไปไหนเลย ปลงมากกว่า?หรือไง ก็แค่กัวเขาจะเปนไรไปมั่ง? ขอโทษร้อยพันครั้งยังไร้เหตุผลเลย
เขาว่าเราไร้สาระ ก็เรารู้สึกผิดนิหว่า จะให้ทำไงวะ แม้แต่ยายชั้นยังปลื้มเทอไม่หายเลย เอารูปจากกระเป๋าตังชั้นไปเก็บเสย -*- แต่ก็จะปลงแบบถาวรให้ได้
เห้ออออ ผมไม่อยากเห็นคุณเพราะผมจะลืมคุณไม่ได้สักที ในเมื่อคุนไม่อยากให้ผมมอบสิ่งดีๆ มอบคำว่า ร คุณไม่ต้องการสิ่งเหล่านั้น ผมก็จะพยายามไม่เจอ จะหลีกจะหนีคุณให้ไกล .....................................................................................






ทั้งชีวิตมันเหลือเวลาอีกเยอะ แค่อยากจะถามว่า
ขอจีบอีกทีได้มะ?เทอเปนอะไรของฉันหลายอย่าง
เทอเคยเชื่อใจฉันมากๆ และฉันก็เชื่อใจเทอมาก แต่ก็น้อยกว่าเทอมั่ง
ฉันเคยได้รับสิ่งดีๆจากเทอ จนไม่เชื่อว่านี้คือเรื่องจริง
ฉันจะละอายตลอดชีวิตถ้าไม่ได้ตอบแทนในสิ่งเหล่านั้น


ปล่อยให้เปนเรื่องของอนาคตเถอะ คงได้แค่ เฝ้า และ รอ




สุพรรณโคตรร้อนนนนนนนนนนนเรย

กุไง-*-
จบเลยดีมั้ย?
ไม่ต้องเขียนอะไรต่อ
555

เห้อ
ทำไม เมื่อเขาไม่กลับมาแล้ว
แล้วก็ยังมานั่งมีความหวังว่า
เขาจะกลับมา เปนบ้าหรือเปล่า
เขาเปนคนพูดจริงทำจริง
แต่บางทีเขาก็ไม่ทำ
รู้ว่ามันไม่สมควรที่จะพูด พึ่งรู้มากกว่าสิ
ไอ้อาการง้อคนไมฟุ้งซ้านเข้าไปแลกกับรัก
ให้มันสลายอย่างงั้นหรือ ยอมรับว่าโง่
ตอนนี้มีคำถามอยู่เพียงว่า วันนั้นเทอคิดอะไร?
ถึงตัดใจกันได้ เผื่อฉันจะเอาไปใช้บ้าง
........ถ้าเทอรักกันจริง แล้วเชื่อในสิ่งที่เคยบอก
สิ่งที่เคยสัญญา เชื่อในคำว่ารัก ที่เอาให้กัน
ถึงชั้นจะไม่เคยแสดงออกเท่าที่คิด ถึงขชั้นจะดูเฉยๆชาๆ
ไม่ค่อยสนใจแก แต่เค้าก็ ไม่เคยคิดว่าแกจะให้เค้าโกหกใคร
เพราะเค้าเชื่อใจแกมาตลอด ว่าแกคงไม่โกหกเค้าและใครๆ
แล้วเค้าก็ไม่โกหกแก อย่างที่รู้แก่ใจ
ไม่เคยมีอะไรปิดบัง บอกจนบางทีเราทะเลาะกัน
บอกจนบางทีเทอร้องไห้ เทอเสียใจมากๆ
แต่บางที ก็เปนเสียงหัวเราะกับหน้าตายิ้มแย้มที่
ก็พอจะเดาออกแม้ว่าจะคุยในมือถือ
วันนี้ฉันคงได้แค่พูดในใจเสมอว่าเสียใจ
และยังคง ดีใจ ที่ได้มีเธอ
ยังคงดีใจที่เทอเคยเห็นคุณค่ากัน
มีอีกอย่างที่ชั้นคิด ไม่รู้จะคุ้มกันไหม
ชั้นไม่อยากให้เวลามากมายของชั้นเสียไปโดยเปล่าๆเหมือนกัน
เพราะนั้นหมายถึงชีวิตทั้งชีวิตชั่วชีวิต
แต่เทอก็คงไม่เข้าใจฉันในวันนี้ เหมือนกับ1ปีสองเดือนสามวัน
ทำไมฉันยังคงดื้อ ยังคงรั้น ยังคงทำบ้าๆบอๆส่งอีเมล์แปลกๆไปหา
ยั่วแกอารมณ์เสียทุกที ทำแกร้องไห้จนแกตาแดง ไม่รู้สิน่ะ
ตั้งแต่วันที่25 กุมภา 49 ฉันไม่เคยบอกเทอ แต่ฉันคิดอยู่เสมอว่า
เทอคงจะอยู่กับฉันตลอดไป...จนมันกลายเปนไม่ดูแลกันละมั่ง
ก็เทอคงไม่เลือกคนคนนี้อีกต่อไปแล้ว เทอคงเห็นเปนแค่ผู้ชายเลวๆไร้คุณค่า
มีสมองคิดได้แค่นี้เหรออยู่เสมอ ไม่จดจำเรื่องดีๆที่เคยมีให้กัน ไม่ใช่แค่ตอนคบกัน
แต่ฉันอยากให้หมายถึงตั้งแต่วินาทีที่ฉันเดินเข้าไปถามว่าเทอใช่ลดามาศไหม
สารภาพจริงๆ ยังคงวนที่เดิมนี้แหละ แต่น้อยลง บางทีก็คิดว่าแกไม่กลับมาแน่นอนหาชอบ
ใครสักคนดีกว่าแต่บางทีฉันก็คิดว่าถ้าเราจะรอ จะยื้อ จะดื้อดึง แม้รู้ว่าไร้คุณค่าที่จะทำสำหรับเทอ
รู้ว่ายังไงๆๆก็ไร้หนทาง แต่ก็จะดีใจที่จะได้ทำ แม้ว่าเทอจะมีใคร แม้ว่าเทอจะผ่านอะไรมาตั้งแต่เลิกกัน
ฉันก็ยังเชื่อว่าเทอเปนเทอ ไม่เคยเปล่ยนไปไหน เปนไปได้ไหม? ที่ฉันจะบอกว่าฉันรักเทอมากจริงๆ
จนไม่ยอมไปไหนสักที และก็ยังเสือกหยุดรออยู่แบบนี้ จะทำอะไรก็ไม่มีกำลังใจจะทำ
เห็นแกเศร้าก็อยากเข้าไปถามว่าเปนอะไรเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ไม่มีสิทธิ์จะทำแล้ว
เห็นหน้าแกบางทีก็ ผู้หญิงคนนี้เราโกดนะ เราไม่เอาเขาแล้วนะ แต่มากกว่ากันก้อคือ
เทอยังเปนคนที่ฉันยังคงนึกถึงอยู่ทุกวัน ฉันยังคงนอนเวลาเดิมที่เคยนอน
ไม่รู้สิ เหมือนเทอเปน ส่วนหนึ่งไปแล้ว ใจหนึ่งก็อยากจะหลุดออกจากจิตแบบนี้
แต่อีกใจก็ไม่อยากจะออกไปไหน เพราะเทอโอเค เทอดี กับฉันพอแล้ว ฉันก็อยากจะขอแก้ตัว
จะเสียสละเวลาทั้งชีวิต รักคนที่ไม่ได้รักเรา ? มันยังแย่กว่า คนที่เรารักตายจากเราไปก่อน แต่คน
คนนั้นก็ยังรักเราน่ะ ว่าไหม........
ฉันไม่มีอะไรในหัวเลยเหรอคิดแต่เรื่องพวกนี้ บางครั้งดูหน้าเทอมันก็หน้าเตะ หน้าหยอกเหมือนเดิม
แต่ก้อยากจะโกดที่เทอมาไม่เข้าใจกัน ทั้งๆที่เทอเชื่อใจกันจริงๆ
ไม่รู้สิ ถ้าเทอเชื่อที่ตัวฉันจริงๆ ทำไมเทอไม่แสดงออกมาอย่างนั้น
ทำไมต้องว่าฉันดูถูกเทอ ทำไมไม่คิดว่าฉันกำลังจะบอกเทอว่าเทอเปนแบบนี้ๆนะ
ไหนว่าเปนคนที่รับฟังกันได้ทุกอย่าง แต่ฉันก็โง่เองแหละ ที่ทำเทอจากไป


แค่อยากให้รู้ไว้ว่าฉันไม่เคยรักใครเท่าเธอ แอบกลับไปนอนเพ้อนึกถึงเทอคนเดียวรู้ไหม....
เชื่อเหอะ เชื่อแบบที่เคยเชื่อในตัวชั้นแล้วอ่านสิ่งเหล่านี้ดีๆ อ่านสิ่งที๋ฉันส่งให้อ่านข้อความอ่านทุกๆอย่าง
ที่เปนเรา ฉันแค่อยากให้เทอลองคิดดูดีๆ ฉันไม่ได้ว่าตัวฉันดี แต่อยากให้เทอเชื่อว่าฉันรักเธอจริงแล้วจะรอ
เหมือนว่าวที่ติดลมแล้วไม่มีคนคุม มันไร้จุดหมายไง
อีกไม่นานแล้ว 25 กุมภาฉันคงมีอะไรให่เทอน่ะ ฉันจะหาให้ทัน

คือการที่เทอนั้นจะกลับมา ฉันรู้เพียงแค่ว่า วันนี้ ทำให้ฉันมันบ้าแล้วกลับมาพูดเรื่องนี้อีกครั้ง ทำไมเพื่ออะไร รู้อยู่แล้วนิว่าสุดท้ายมันก็ไม่มีวันเหมือนเดิม
พูดไปมันก็เท่านั้นเราต่างก็รู้ มันน่าเบือ มันไม่น่าจดจำ ผมมันเลยกลายเปนรักแรกคงผู้หญิงหนึ่งคน ที่ทำอะไรที่ มันไม่ดี มันไม่คู่กับการที่ได้การเชื่อใจ ได้ความรักจากเธอมา
"เลิกกันแล้ว เปนเพื่อนกันได้ ไม่ใช่เหรอ?" คนหลายคนที่คิดว่าผู้หญิงที่เลิกไปแล้วเปนสิ่งที่ไม่ใช่ เปนอะไรที่ยังไม่พอ ยังไม่ใช่คู่ของเรา ไม่รู้สิ แต่ไม ผมไม่ได้เปนแบบนั้น
ผมรู้สึกผิดๆกับสิ่งที่จะพูด ในหลายๆครั้ง อ่านแล้วอาจจะงงนะ ลองกลับไปอ่านสองสามอันก่อนหน้านี้ ผมบอกคุณว่า ผมมีคนที่ชอบใหม่แล้วก็จริง แล้วทำไมถึงกลับมายุ่งเรื่องคุณอีก
คุณจะมองยังไงก็ตามใจคุณแล้วกัน จะมองว่าผมเป็นผู้ชายไร้ปาไปสะแล้วเหรอ? หรือว่าหมดน้ำยาแล้ว หรือว่าจีบไม่ติด ผมพูดจริงๆนะ ผมชอบเขา ก็ไม่ต่างอะไรกับผมชอบใครหลายๆคน ไม่รู้สิ อาจจะบอกได้ว่าชั่ววูบ แต่จริงๆแล้วผมก็ชอบเขา รู้เหมือนกันอยู่แล้วแหละ ว่าไม่มีทางเปนไปได้ ผมได้แค่โทรคุยกับเขาสองสามครั้ง ทุกวันนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่เปนแฟนแล้วเลิกกัน เหมือนคุณ คิดว่าน่ะ...ผมคิดแบบนั้น
    ที่ผมกลับมาพูดกลับมาขุดเรื่องเก่าๆ แบบนี้ จริงๆแล้ว ไม่ต้องขุดหรอก ผมยังไม่ได้ไปไหนสะด้วยซ้ำ ผมยังคงวนอยู่กับที่ ผมยังยืน ผมยังนั่งยังนอน ยังคิด เรื่องคุณ ยังไม่ไปไหน
ไม่รู้ว่าเพื่ออะไร แล้วก็ลองแล้วที่จะหนีจากเรื่องเก่าๆเดิมๆ มันก็น่าเบื่อเหมือนกัน เพราะยังไงในเมื่อเปนไปไม่ได้ จะอยู่ต่อไปให้รกโลกของเทอไปทำไมกัน
หนีๆหน้าที่เทอไม่ต้องการ เปนเรื่องอดีตที่เทอไม่อยากจดจำแล้ว ก็ออกจากตรงนั้นสะสิ แต่รู้มั้ย มันรู้สึกผิด มันรู้สึกเสียใจ แล้วทุกครั้งที่คิดแบบนั้นออกไป เมื่อเห็นหน้าแก ที่โรงอาหาร ที่ขึ้นรถก่อนกลับบ้าน ในกระเป๋าตัง ในเครื่องคอม ในความทรงจำ ผมยิ่งอยากจะขอโทษๆและขอโทษอีกกี่ครั้งก็ไม่รู้ถึงจะพอใจ วันนี้ผมไม่รู้สึกเลยว่าจะเหนื่อย ไม่รู้สึกเลยว่าจะท้อ กับสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามา ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องเงินที่บ้าน จริงเลยแหละที่ผมไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง เพื่อนๆก็คงจะแอบด่ากันบ้าง แต่ครั้งไหนที่ผมได้ทำอะไรที่ผมคิดว่าเปนสิ่งที่ดี ผมก็อยากให้คุณได้มาเห็น ได้มารับรู้เหมือนแต่ก่อนว่าผมทำได้แล้ว อยากให้คุณดีใจ และยิ้มไปด้วยกัน แต่มันก็เปนได้แค่ฝันอีกตามเคยเมื่อผมคิดอีกครั้ง ผมก็จะคิดวนๆอยู่แบบนั้น ผมลองถามตัวเองดูกับวันหนึ่งก่อนที่จะเห็นคุณอยู่กับแฟนใหม่ของคุณที่โรงเรียน ในวันเกิดผม ผมนั่งอยู่คนเดียวที่โรงเรียน เพื่อนหาว่าบ้าหรือเปล่าที่วันเกิดตัวเองแต่เสือกโดดเรียนไปให้มันเปล่าประโยชน์ ผมไม่มีความจำเปนใดๆที่จะบอกให้เพื่อนรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ ระหว่างที่มีใครสักคนอ่านเรื่องในคราวนี้ ผมอยากให้คุณได้ลากคนที่ผมกล่าวถึงมาอ่านด้วยละกัน ผมจะขอบคุณคุณไว้ตรงนี้เลย
ผมคิดถึงคุณตลอดเวลา มันไม่ใช่คำน้ำเน่าและคำที่จะพยายามบอกว่าผมรักคุณ แค่ไหน ผมพูดผมบอกไปค่ามันก็เท่าเดิม เหมือนเป่าลมออกจากปาก เพราะผมทำให้รักครั้งแรกของคุณ มันไร้ค่าเมื่อผมได้เอาอารมณ์ของตัวเองขึ้นมาใช้ในวันนั้น ที่คุณมีใครคนใหม่ผมก็ยอมรับ แต่โดยดี ไม่มีสิทธิ์บอกว่าเขาไม่ดี บอกว่าเขาแย่อะไรตรงไหน เพราะคุณเลือกเขาแล้ว
เอออ....จะว่าไรต่อดี มันมีเยอะ.....ผมก็ยังคงเสียใจ และทุกครั้งที่เพื่อนเข้ามาถามผมว่าคุณเปนยังไง ว่าคุณมีแฟนใหม่แล้วเหรอ ว่าคุณควงไอ้หมอนั้นแปลว่านั้นแฟนคุณหรือเปล่า ทำไมไม่เคยห่างกันเลย ผมพูดไว้ตรงนี้ ผมไม่อยากตอบคำถามใคร และอย่าเสือกมาถามอีก เพราะมันตอกย้ำกู ไอ้สันดานที่ไหนเสือมาถามอีกกุจะเลิกยุ่งกับมัน เพราะกุรักคนคนนี้มากกว่าอะไรทั้งสิ้น ......โทษครับ






ลองคิดดูสิว่า หากเกิดครั้งเดียว ตายครั้งเดียว หากคุณได้เจอใครสักคนที่ใช่แล้ว แบบใช่ ฉันพอฉันจะหยุดแค่นี้
แม้ว่าคุณจะอายุแค่16 แต่คุณรู้สึกได้ว่า ยังไงเราก็พอใจกับวันเวลานี้แล้ว คนคนนี้แล้ว แต่คนคนนี้เขาไม่เอาเราใช่ด้วย
คุณจะเสียใจแค่ไหน ........ ผมควรจะหยุดทุกอย่าง แล้วบอกว่ารักคนคนนี้มากแค่ไหนต่อไป แล้วรอ? แม้ว่าจะไม่มีวันเปนจริง
ไม่รู้จะพิสูจน์ทำไม เกิดครั้งเดียวตายครั้งเดียว คุณสามารถลองได้เหรอกับเรื่องคำว่ารัก คุณกล้าจะเสียงเหรอ ถ้าคุณรักเขาจริงๆ
ผมคิดแล้วคิดอีกผมถึงออกมาเขียนลงในนี้ ให้มันรู้ๆกันไป ยังไงคนเราก็อยากจะได้คนที่อยู่ด้วยแล้วรักเราที่สุด มีความสุขที่สุด
ผมควรจะเลือก มีน หรือเปล่า? ผมควรจะเอาชีวิตทั้งชีวิต มาตอกเสาเข็มไว้กับเขาคนนี้? ไหม
ผมรู้ว่ามันจะคุ้มแค่ไหน แล้วผมก็รู้แค่ว่าถ้าสิ่งที่ผมคิดตลอดเวลามันเปนจริงอีกครั้ง ผมจะกอดเขาไว้ไม่ให้เขาไปไหนอีกเลย...
ใครจะว่าเน่าก็เน่าเหอะ คิดดูดีๆ ถ้าคุณเคยรักใครจริงๆมากๆ คุณอาจจะเข้าใจ...

หรือ ผมควรเลิกคิด เลิกฝันหวาน ขม คือไม่ต้องไปรับทุกข์ทนอะไรมากกว่านี้ ทำไมต้องเอาชีวิตไปฝากกับเขาไว้ละ
คนอื่นก็มีดีเยอะแยะกว่านีก็มี แล้วผมถามหน่อยเหอะ ว่าคุณจะเจออะไรที่คุณคิดว่าลงตัวที่สุดแล้วแบบนี้ไหม.....
เจ็บมามาก สุขก็มากแล้ว ตอนนี้ผมพูดจริงๆว่าผมรักเขามาก เพราะผมหยุดมองแค่วันพรุ่งนี้ แต่ผมมองจนถึงวันที่ผมตาย
....อย่างสงบ ผมไม่ได้มองแค่ว่าพรุ่งนี้จะอยู่ยังไง จะต้องทำอะไรในตอนเช้าเที่ยงและเย็นจะมีงานส่งคุณครูไหม จะใช้เงินยังไง
จะม่อใคร จะเล่นบาสไหม ผมไม่รู้สิ ที่ผ่านมาหลังจากเลิกกับเขา มันเหมือนกับการตัดแขนตัดขาผม มันเปนทุกข์จริงๆ โคตรทุกข์

ผมถามหน่อยเหอะ ถ้าคุณไม่มีแฟนใหม่ ตอนนี้คุณคิดว่าคุณจะเปนยังไง? ถ้าคุณเคยรักผมมากจริงๆ....แต่เมื่อเจอกับด่าแรงๆ ที่ผู้ชายเยี่ยงหน้าตัวเมียด่าคุณ ผมก็เข้าใจว่ารับไม่ได้
คุณเคยรักผมที่ตัวผม หรือรักผม ที่ตัวตนที่ผมรักคุณเท่านั้นเองละ........

ผมเลือกอะไรไมได้เลยไม่ใช่เพราะไม่เลือก แต่ไม่มีสิทธิ์เลยแหละ....บาย